Sporen 2026

Sporen vindt plaats van maandag 7 september tot en met zondag 4 oktober 2026 op en rond de vestingen tussen Menenpoort en Rijselpoort.  Een week lang (van 7  tot 11 september) zullen maximaal acht ontwerpers (of teams) een origineel kunstwerk creëren dat zich focust op het historische landschap.  

Sporen a lieu du lundi 7 septembre au dimanche 4 octobre  2026 sur ou autour des remparts entre la Porte de Menin (Menenpoort) et la Porte de Lille (Rijselpoort) d’Ieper. Durant une semaine de 5 jours – du 7 septembre au 11 septembre - 8 créateurs (ou équipes) sont invité(e)s à réaliser une œuvre artistique originale axée sur le paysage historique. 

Sporen takes place from Monday 7th of September to Sunday 4th of October 2026 on and around the Ypres city ramparts between the Menin Gate and the Lille Gate in Ypres (B). For one week: 7th – 11th of september, 8 designers (or teams) are invited to create an original work of art based on the historic landscape

Open Site - Sporen 2026

Kunstenparcous met in situ werk gecreëerd tussen 7 en 11 september

 

1. BRAM TERRYN | THOMAS JACQUES (BE) Het stedelijk bos 
2. FIONA PATERSON (FR) Mémoire cousue 
3. MARIE TOULOTTE (FR) Mirage 
4. ROMANO (FR) In de Wolken 
5. DANI O’DEAN (BE) The Dust We Carried 
6. ELPARO (FR ) OFF 
7. YANN-MARIE COULOMBEZ (FR ) Il était des racines 
8. ZELI BAUWENS (BE) Hopscots 

Works in Progress...

BRAM TERRYN | THOMAS JACQUES (BE)
Het stedelijk bos
 

Dit werk onderzoekt de verhou­ding tussen natuur en stedelijke ruimte en stelt vragen over wat we vandaag nog als ‘natuur’ kunnen beschouwen in een omgeving waar groen steeds vaker gepland is.



FR:

Cette œuvre explore la relation entre la nature et l'espace urbain et s'interroge sur ce que nous pouvons encore considérer aujourd'hui comme de la « nature » dans un environnement où les espaces verts sont de plus en plus souvent aménagés.

E:

This work explores the relationship between nature and urban space and raises questions about what we can still consider to be ‘nature’ today in an environment where green spaces are increasingly planned.

FIONA PATERSON (FR)

Mémoire cousue

Drie bomen zijn gehuld in stoffen mantels, waarmee de textiel­ge­schie­denis en de wederop­bouw van de stad worden verbonden met een hedendaags gebaar van herinne­ring, zorg en bescher­ming van het levende.
 
 

FR:

Trois arbres sont enveloppés dans des manteaux de tissu, reliant ainsi l’histoire du textile et la reconstruction de la ville à un geste contemporain de mémoire, de soin et de protection du vivant.
E:

Three trees are draped in fabric cloaks, linking the history of textiles and the city’s reconstruction with a contemporary gesture of remembrance, care and protection of living things. 

MARIE TOULOTTE (FR)

Mirage


Mirage is een tweezij­dige instal­latie die verandert naarge­lang het standpunt van de toeschouwer, waardoor verschil­lende optische effecten ontstaan en een indruk van beweging, trilling en afwisse­lende ritmes wordt gewekt.


FR:  

Mirage est une installation à double face qui se transforme en fonction du point de vue du spectateur, créant ainsi différents effets optiques et suscitant une impression de mouvement, de vibration et de rythmes variés.
E:

Mirage is a two-sided installation that changes depending on the viewer’s perspective, creating different optical effects and evoking a sense of movement, vibration and shifting rhythms. 



ROMANO (FR) 

In de Wolken 


Romano presen­teert een contem­pla­tief en meesle­pend werk dat het publiek uitnodigt om te vertragen, zich te verheffen en op een andere manier naar het landschap te kijken.
 



FR:
Romano présente une œuvre contemplative et captivante qui invite le public à ralentir, à s’élever et à porter un regard différent sur le paysage.
E:

Romano presents a contemplative and compelling work that invites the public to slow down, lift their spirits and view the landscape in a different way. 

Works in progress ...

DANI O’DEAN (BE)

 The Dust We Carried


Met The Dust We Carried brengt Dani O’Dean (Chloé Dierckx & Sarah Hendrickx) een ode aan de ontelbare vrouwen uit WO I en WO II: moeders, dochters, echtge­notes, arbeid­sters en verpleeg­sters die zorg droegen, wachtten, rouwden en het dagelijks leven draaiende hielden.

FR:
Avec The Dust We Carried, Dani O’Dean (Chloé Dierckx & Sarah Hendrickx) rend hommage aux innombrables femmes des Première et Seconde Guerres mondiales : mères, filles, épouses, ouvrières et infirmières qui ont pris soin des leurs, ont attendu, ont pleuré leurs proches et ont permis à la vie quotidienne de continuer.
E:

With The Dust We Carried* Dani O’Dean (Chloé Dierckx & Sarah Hendrickx) pays tribute to the countless women of the First and Second World Wars: mothers, daughters, wives, workers and nurses who cared for others, waited, mourned and kept daily life running.

ELPARO (FR )

OFF

Het aan/​uit-symbool verschijnt in het landschap als een eenvou­dige, directe en univer­sele grafische aanwezig­heid. Het werk is rechtstreeks in de begroeiing getekend door het toevoegen van natuur­lijk materiaal.



FR:
Le symbole « marche/arrêt » apparaît dans le paysage comme une présence graphique simple, directe et universelle. L’œuvre est dessinée directement dans la végétation par l’ajout de matériaux naturels.
E:

The on/off symbol appears in the landscape as a simple, direct and universal graphic presence. The work is drawn directly into the vegetation by adding natural material. 

YANN-MARIE COULOMBEZ (FR ) 

Il était des racines 


Il était des racines is een instal­latie die de relaties tussen ondergrondse netwerken en het landschap op lange termijn onderzoekt. Het werk past in deze overgangs­ruimte tussen militaire architec­tuur en het vermogen van het levende om zich te bevrijden van door de mens opgetrokken grenzen.
 
FR:

Il était des racines  est une installation qui explore les relations à long terme entre les réseaux souterrains et le paysage. L’œuvre s’inscrit dans cet espace de transition entre l’architecture militaire et la capacité du vivant à se libérer des frontières érigées par l’homme. 

E: 

Il était des racines is an installation that explores the long-term relationships between underground networks and the landscape. The work occupies this transitional space between military architecture and the ability of living things to free themselves from man-made boundaries. 

ZELI BAUWENS (BE)

 Hopscots 


‘Hopscots’ is een wandelpad geïnspi­reerd op de vakjes en vormge­ving van een hinkel­spel. Het werk nodigt jong en oud uit het pad te betreden en af te wandelen, leidt bezoekers langs een uitgekozen traject en laat hen hun omgeving spelen­der­wijs ontdekken.


FR:
 Hopscots est un sentier de promenade inspiré des cases et du tracé d’un jeu de marelle. L’œuvre invite petits et grands à emprunter le sentier et à le parcourir ; elle guide les visiteurs le long d’un itinéraire choisi et leur permet de découvrir leur environnement de manière ludique.
E:

Hopscots is a footpath inspired by the squares and design of a hopscotch game. The work invites young and old alike to step onto the path and walk along it, guiding visitors along a selected route and allowing them to discover their surroundings in a playful way. 

Editie Sporen 2024

Hieronder vindt u de realisaties van de editie Sporen 2024 terug. 

Didier Ferment (FR) - Voyage,  

Vanaf de top van de stadswallen van Ieper worden de ogen van bezoekers getrokken naar een vluchtige ophanging van witte veren. Een boot van veren lijkt te varen ... in de lucht, boven het water. Voor een moment ervaren bezoekers de sensatie van een dagdroom, wanneer een zuchtje wind de veren in beweging zet. 
Op deze manier schommelt de boot in de wind en wordt deze gereflecteerd op het wateroppervlak. Het is licht, luchtig en onwerkelijk en gemaakt van draden en veren. De enige zwaartekracht wordt geleverd door een heleboel kiezels die de romp ondersteunen. 


Bob Budd (GB) -  Gardening Tip No.12 (How to unpack a tree - full instructions inside)

 Mijn idee was om een hele grote verpakkingsdoos te maken, die om een boom heen werd gebouwd. Het lijkt alsof de boom vers in het park is afgeleverd in een doos, die vervolgens is geopend. 

Dit werk is een vervolg op mijn serie werken getiteld 'Tuiniertips' (één daarvan was de zes meter lange deegroller van hout en gras die ik in 2020 voor Sporen maakte). 

In een tijd waarin de natuur steeds meer onder druk komt te staan, werpt deze serie kunstwerken een surrealistische, schuine of humoristische blik op onze eigen werkrelatie met de natuurlijke omgeving.  

Marisa Merlin (FR) - Comme un papillon (Like a butterfly)

 Dagvlinders zijn indicatoren van verschillende terrestrische ecosystemen, omdat ze snel reageren op veranderingen in het milieu, zowel op landschaps- als op microhabitatniveau.

De installatie wil de aandacht vestigen op deze kwetsbare bewoners van ons milieu als een sterk symbool van de versnellende klimaatverandering, en stelt voor om je even voor te stellen dat je een tere vlinder bent op zoek naar een gunstige habitat om te overleven. 

Het werk stelt ons in staat om even te spelen en te denken dat we mooi en licht zijn als een vlinder, maar ook om ons voor te stellen dat we heel kwetsbaar zijn en een gunstige habitat nodig hebben om onze vleugels uit te slaan. 

Didier Ferment (FR) - Voyage,  

Vanaf de top van de stadswallen van Ieper worden de ogen van bezoekers getrokken naar een vluchtige ophanging van witte veren. Een boot van veren lijkt te varen ... in de lucht, boven het water. Voor een moment ervaren bezoekers de sensatie van een dagdroom, wanneer een zuchtje wind de veren in beweging zet. 
Op deze manier schommelt de boot in de wind en wordt deze gereflecteerd op het wateroppervlak. Het is licht, luchtig en onwerkelijk en gemaakt van draden en veren. De enige zwaartekracht wordt geleverd door een heleboel kiezels die de romp ondersteunen. 


Bob Budd (GB) -  Gardening Tip No.12 (How to unpack a tree - full instructions inside)

 Mijn idee was om een hele grote verpakkingsdoos te maken, die om een boom heen werd gebouwd. Het lijkt alsof de boom vers in het park is afgeleverd in een doos, die vervolgens is geopend. 

Dit werk is een vervolg op mijn serie werken getiteld 'Tuiniertips' (één daarvan was de zes meter lange deegroller van hout en gras die ik in 2020 voor Sporen maakte). 

In een tijd waarin de natuur steeds meer onder druk komt te staan, werpt deze serie kunstwerken een surrealistische, schuine of humoristische blik op onze eigen werkrelatie met de natuurlijke omgeving.  

Marisa Merlin (FR) - Comme un papillon (Like a butterfly)

 Dagvlinders zijn indicatoren van verschillende terrestrische ecosystemen, omdat ze snel reageren op veranderingen in het milieu, zowel op landschaps- als op microhabitatniveau.

De installatie wil de aandacht vestigen op deze kwetsbare bewoners van ons milieu als een sterk symbool van de versnellende klimaatverandering, en stelt voor om je even voor te stellen dat je een tere vlinder bent op zoek naar een gunstige habitat om te overleven. 

Het werk stelt ons in staat om even te spelen en te denken dat we mooi en licht zijn als een vlinder, maar ook om ons voor te stellen dat we heel kwetsbaar zijn en een gunstige habitat nodig hebben om onze vleugels uit te slaan. 

 Marc Swysen (BE) -  Midzomernachtdroom – ontmoeting met een verdwaalde Medusa op de vestingwallen 

 

Het werk combineert de mysterieuze, surrealistische sfeer van Shakespeare's iconische toneelstuk ‘A midsummernight’s dream’ met een reflectie op onze klimaatuitdagingen van zeespiegelstijging en overstromingen. 

Tussen de bomen zweeft een enorme, transparante, groenige kwal binnenin een kapel-vormige constructie. In het stadspark is een ontmoeting met deze mensgrote medusa als een hallucinatie of een droom die wakker wordt beleefd. 

 SCHSCHT (BE/NL) -  Spoiler Alert 

 Dit werk stelt beide kanten van de leefwereld van de mensen in vraag: aan de ene oever bevindt zich een historisch landschap waar de natuur langzaam maar zeker triomfeert over menselijke ingrepen (de vestingen). Aan de andere oever domineert de bewoonde wereld, waar menselijke activiteit de natuur heeft getransformeerd en gecontroleerd. Hier symboliseert het kunstwerk de menselijke neiging om te geloven dat het elders beter is, in dit geval, aan de kant van bewoonde beschaving. 

Waar is het gras groener? Daar waar de sporen van de mens worden uitgewist, of net niet? Hoe valideer je zaken zoals geschiedenis, natuur en evolutie? 

Rumen Dimitrov (BG) - Flying 

 Flying boats is een aanraking met het onwerkelijke, een soort wandeling in het oneindige. 

Met deze sculpturale installatie wordt geprobeerd op een artistieke manier aandacht te besteden aan het milieu en de relatie tussen natuur en mensen in waterrijke gebieden. Een groep boten hangt in de lucht aan X structurele houten steunen die doen denken aan museumstukken. Het idee is om een surreëel landschap te creëren van een groep boten die de wetlands doorkruisen en over het water proberen te vliegen, wat doet denken aan een karavaan van vreemde dieren. De boten zijn vliegende tuinen en eilanden met lokale vegetatie, een habitat voor vogels en dieren. Met deze installatie wordt een directe interventie in de watergebieden aangekondigd om een nieuwe kans te vinden om vogelpopulaties, habitats en vormen in deze gebieden te redden en nieuw leven te geven. 


Bart Ensing (NL) -  Licht

De wereld is in onrust, het leven valt velen zwaar. Zelf voel ik ook pessimisme over waar we naartoe gaan, maar in mijn persoonlijk leven voel ik dat niet. Ik zie een mooie toekomst. Ik maak installaties die vaak gaan over verbinding, ruimte, licht en hoop. 

 

Op de omwalling span ik bij een reeks bomen draden tussen de takken van de bomen en de grond. De draden min of meer op een rij, maar wel golvend. Met aan de draden stroken organza, licht, luchtig, speels in de wind, in verschillende kleuren. Donkerder kleuren dicht bij de grond, aan het begin van de wandeling, lichtere kleuren hoogte, in de volgende bomen. Met de wandeling langs de installatie, en met de blik omhoog, wordt de blik van de bezoeker getrokken naar het licht. 

W. Vanderstede – P. Simon (NL) -  a a i m e

Bij een eerste bezoek aan de vestingen viel hen de dominante hardheid op van de ruimte, zowel in vorm als materialiteit. Die ‘hardheid’ is natuurlijk te begrijpen vanuit de oorspronkelijke militaire functie. Doorheen de tijd legde de natuur daar een opvallende ‘zachtheid’ overheen. De organische vertakkingen van de bomen breken de rechtlijnigheid van de vestingstructuur. Op microschaal vormen de mossen en muurplanten een soort mantel die de vestingen induffelt. De hardheid van steen wordt verpakt in een tapijt. De felgroene mossen laten de zacht ronde binnenbochten van de vesting mooi tot hun recht komen. 

Met vijf grote letters in mos willen de kunstenaars de aandacht vestigen op die minuscule zachte kant van de vestingen. Ze nodigen de bezoekers uit om het tactiele groen op de vestingmuur voorzichtig te aaien. Het is een universele oproep om zorgvuldig om te gaan met natuur en erfgoed, om zachter om te gaan met elkaar, jezelf, de dingen en de wereld: Aime, aai me. 

Download het digitale plan (NL) hier (vanaf 31 augustus 2024)